Drinking a daily cup of tea, will surely starve the apothecary !

Er wordt gezegd dat het de Chinese keizer Shen Nong (2737 v. Chr.) was die de heilzame eigenschappen ontdekte van theeblaadjes. Vanaf 200 voor Christus werd thee opgenomen in de traditionele kruiden als een plant die nuttig is voor de behandeling van vermoeidheid en spijsverteringsstoornissen. Het lijdt geen twijfel dat de gezonde eigenschappen in combinatie met de aangename smaak van het drankje hebben bijgedragen aan zijn populariteit over de hele wereld. Lopend onderzoek op medisch gebied heeft ertoe geleid dat het de afgelopen decennia mogelijk is geweest om de belangrijkste chemische bestanddelen in theebladeren te identificeren, waardoor de traditioneel bekende eigenschappen worden benadrukt en ook nieuwe eigenschappen worden ontdekt. 


Vitaminen

Thee is rijk aan vitaminen!

De in water oplosbare vitaminen die niet worden vernietigd door de in groene thee aanwezige warmte zijn B1, B2 en B6. B1 stimuleert het metabolisme van koolhydraten om energie te leveren aan de hersenen. B2 dient voor het onderhoud van de zenuwfascie en om het metabolisme van vetten en koolhydraten te bevorderen. B6 helpt bij het onderhoud van huid en haar. 

Groene thee is ook rijk aan vitamine C, wat het immuunsysteem versterkt tegen de aanval van vrije radicalen: deze stof is oplosbaar in water, maar wordt ook beïnvloed door hitte, zodat een deel ervan helaas in heel heet water wordt vernietigd.

Mineralen

Thee bevat veel mineralen!

Groene thee bevat veel mineralen (4-5% van het droge gewicht van de verse bladeren). Kalium is aanwezig in hoge concentraties, gevolgd door Calcium, Magnesium, Zink, Mangaan en Fluoride. Kalium is belangrijk voor het behoud van de normale hartslag en voor het overbrengen van elektrische impulsen. Zink speelt een rol in het proces van wondgenezing en versterkt het immuunsysteem. Calcium en Magnesium zijn essentiële componenten van botten en tanden. Mangaan activeert de enzymen die verantwoordelijk zijn voor de vorming van botten, bloedstolling en het metabolisme van koolhydraten en vetten. Fluoride voorkomt tenslotte tandcariës en is ook een belangrijk onderdeel van botten en nagels.

Aminozuren

Thee bevat aminozuren!

Onder de aminozuren, de essentiële bestanddelen van eiwitten, is theanine het meest interessant en het meest voorkomend in groene thee. Theanine kan de bloed-hersenbarrière passeren, waarbij de afgifte van neurotransmitters in de hersenen wordt bevorderd die een kalmerende werking hebben waardoor de effecten van theïne op het centrale zenuwstelsel worden geremd. 

Pfenolen

Pfenolen in thee

Meer dan 80% van de pfenolen worden vertegenwoordigd door flavonoïden. Doordat het blad reageert met zuurstof in de lucht, vindt er een speciale chemische reactie plaats bij zwarte thee. De pfenolen worden enzymatisch geoxideerd tot theeflavine en thearubigine; de aromatische stof, die de drank zijn karakteristieke aroma en amberkleur geven. 

De theeën met het hoogste pfenolgehalte zijn groene, witte en half-geoxideerde theeën. Naast het geven van de thee-infusie zijn typische samentrekkende smaak, hebben flavonolen de volgende eigenschappen; het zijn antioxydanten; ze verlagen het niveau  van slecht cholesterol en vetten in het bloed waardoor het risico op hart- en vaatziekten wordt verminderd; ze hebben een preventief effect op bepaalde tumoren; ze lijken een remmend effect te hebben in relatie tot nicotine en verslaving te verminderen; ze verminderen de glucose in de darmen en remmen het glucosegehalte in het bloed na de maaltijd; ze verlagen de bloeddruk; mensen die aan hoge bloeddruk lijden, worden geadviseerd om bij voorkeur groene thee te drinken met een laag cafeïne/theïne gehalte (theïne is cafeïne in thee); ze hebben een antimicrobieel effect of streptokokken, verantwoordelijk voor cariës - het effect lijkt nog hoger bij semi-geoxideerde theesoorten; ze hebben een kalmerende werking op het slijmvlies van de maag en de darm en een antibacterieel effect op de bacteriën die verantwoordelijk zijn voor diarree.

Methylxantines - Theïne (cafeïne)

Koffie = cafeïne Thee = Theïne

In welke thee zit meer theïne is helaas gecompliceerder dan het lijkt. Het gehalte aan methylxanthines (theïne, theobromine en theofylline) varieert afhankelijk van het type thee, de botanische variëteit, de temperatuur van het water dat wordt gebruikt voor de infusie en de duur van de infusie zelf. Gemiddeld bevat zwarte thee voornamelijk theïne, terwijl de andere twee xanthines in grotere hoeveelheden aanwezig zijn in groene theeën. In vergelijking met koffie bevat thee minder theïne: een kopje van ongeveer 150 cc sterke zwarte thee bevat 40 mg theïne en een kopje groene thee bevat 20 mg, tegenover de 100-125 mg cafeïne van een 40 cc kopje koffie. Dit gezegd hebbende, het kopje zwarte thee is bereidt met water van 90 graden terwijl groene thee veel kouder wordt gezet. Theïne of cafeïne lost op in water, hoe warmer het water hoe meer cafeïne er op lost. Vandaar ook dat veel mensen zwarte thee als bitter ervaren. Theïne of cafeïne is bitter. De Camelia plant of thee plant produceert het meeste theïne in de jonge knoppen of uitlopers. Om deze te beschermen tegen kleine insecten maakt de plant theïne aan zodat de insecten het jonge blad vermijden en de plant kan groeien. Je zou dus ook kunnen zeggen, hoe lichter de theesoort, hoe meer theïne. Theïne of cafeïne is niet perse slecht voor je, je krijgt er zelfs meer energie van. Er zijn mensen die in meer of mindere mate gevoelig zijn. 

Conclusie

Samengevat kunnen we zeggen dat groene, witte en semi-gefermenteerde of oolong en post gefermenteerde theesoorten met het oog op de speciale verwerking, de rijkste zijn in heilzame stoffen. Om optimaal te profiteren van de gezondheidsbevorderende eigenschappen van thee, wordt normaal gesproken een consumptie van 3 kopjes groene thee per dag aanbevolen (5 kopjes zwarte thee). Matcha thee is geen infusie maar wordt gemengd met water waardoor we bij Matcha volledig profiteren van alle stoffen waar thee rijk aan is. 


Thee = 99% water en goed voor de gezondheid! Cheers!